Sąd Apelacyjny w Lublinie

Pozakodeksowe prawo karne

Ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. Nr 179, poz. 1485)

K-558 Wyrok z dnia 22 stycznia 2008r., II AKa 300/07

Treść normatywna art. 62 ust. 2 omawianej ustawy nie zawiera żadnych kazuistycznych unormowań definiujących pojęcie „znaczna” ilość, naruszenie którego mogłoby uzasadniać zarzut w rozumieniu art. 438 pkt 1 k.p.k. Nie podziela Sąd Apelacyjny w Lublinie stanowiska skarżącego, wspartego zapatrywaniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie, zawartym w wyroku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt II AKa 205/06 (k. 25 z 2006 r. z 11poz. 38) jakoby znaczna ilość narkotyku, to taka ilość, która „wystarcza do sporządzenia co najmniej kilkunastu tysięcy porcji, ilość hurtowa”, co miałoby oznaczać, iż posiadanie przez oskarżonego 94,69 g marihuany nie wyczerpuje typu kwalifikowanego występku określonego w art. 62 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (ust. 2) lecz typ podstawowy określony w ust. 1 powołanego wyżej przepisu. Dość więc powiedzieć, że kryterium ilościowe pojęcia znaczna ilość winno być zawsze ocenione przez pryzmat ilości porcji jakie mogą być przygotowane do bezpośredniego użycia. Jeżeli zważy się, iż udzielanie (w rozumieniu sprzedaży) środka w postaci marihuany odbywa się z reguły w porcjach 0,5 g, zaś porcja do bezpośredniego użytku w tzw. „fifce” wynosi 0,1g, to nie trudno wyliczyć, że posiadana przez oskarżonego ilość marihuany mogłaby zaspokoić potrzeby około 950 osób uzależnionych. Jest to wystarczająca ilość osób do uznania miary „znaczności” środka, o którym mowa w zaskarżonym wyroku, uzasadniająca zakwalifikowanie czynu oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii.