Pozakodeksowe prawo karne

Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz.U. Nr 34, poz. 149 z późn. zm.)

K-391 Postanowienie z dnia 14 października 1993 roku, II AKo 43/93, OSA 1994/2/12

I. Klauzula generalna wyrażona w art. 13 ustawy z dnia 23 lutego 1991r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (Dz. U. Nr 34, poz. 149), stanowiąca, iż koszty postępowania w sprawach objętych ustawą ponosi Skarb Państwa, nie odnosi się do opłat od wniosków o wznowienie postępowania, dotyczących prawomocnych orzeczeń zapadłych w tych sprawach.

II. Przewidzianą w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1972r. o opłatach w sprawach karnych (jedn. tekst Dz. U. Nr 49 z 1983r., poz. 223 z późn. zm.) konieczność uiszczania przez stronę opłaty od wniosku o wznowienie postępowania nie dotyczy tych wszystkich wypadków, w których występuje wadliwość wniosku, skutkującą odmowę wszczęcia postępowania przez pozostawienie wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania.